Zygmunt August

Wiedziała szlachta, że nie Zygmunt Stary będzie tym królem, który się na wielki zamach odważy i reformy dokona. Wszystkie jej nadzieje skierował za to ku sobie miody Zygmunt August,1 już za życia ojca w roku 1530 królem i następcą obrany. Znano jego niepospolite wykształcenie, wiedziano, że się uczonymi, a mianowicie najgorliwszymi zwolennikami reformacji chętnie otacza i w dysputy religijne zapuszcza, nikomu nie było tajnym, że się spod wpływu matki, znienawidzonej powszechnie Bony zupełnie wydobył, a jego upór, okazywany od dzieciństwa w najdrobniejszych sprawach, uważano za zapowiedź siły charakteru i woli, za zapowiedź energii w przeprowadzeniu wielkich planów, do jakich go przeznaczyła szlachta. Plany te przebijały się tylko w mglistych zarysach, sformułowanie ich, postawienie i dokonanie, wszystko pozostawiono młodemu królowi. Odzywały się już na sejmach gło- i Zygmunt August, syn Zygmunta Starego i Bony, ur. 1520 r., obrany królem 1 koronowany r, 1530, wstąpił na tron r, 1548, umarł r. 1572, Żony miał trzy:

– 1) Elżbietą Austriaczką, córkę cesarza Ferdynanda I, poślubioną 1543, zmarłą 1545,

– 2) Barbarę Radziwiłłównę, poślubioną 1547, zmarłą 1551, 3) Katarzynę Austriaczkę, córkę Ferdynanda I, poślubioną 1553, zmarłą w Linzu r. 1572. sy, ażeby zgrzybiały król dobrowolnie tron synowi odstąpił, oczekiwano z niecierpliwością chwili, kiedy Zygmunt August rządy po ojcu obejmie i wyda hasło do ogólnego przewrotu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>